อากัสย่า เป็นเมืองกลางทะเลทรายโกย่าห์ ซึ่งไม่เปิดรับบุคคลภายนอกและปกครองจากรุ่นสู่รุ่นโดย อับดุลอาซิส เพราะได้ยินคำบอกเล่าเช่นนี้ อัยรดานักเขียนสาวชาวไทยที่เดินทางไปร่วมงานแต่งงานของญาติสนิทกับเศรษฐีน้ำมันชาวอาหรับ จึงปิ๊งไอเดียนึกอยากลองไปเหยียบที่นั่นสักครั้ง เพื่อเอามาเขียนนิยายเรื่องใหม่ และ ซามาล บอดี้การ์ดหนุ่มมาดเข้มก็คือคนที่เธอหวังจะพึ่งพา
“ผมจะไม่พาคุณไปอากัสย่า”
ความผันผวนทางการเมืองในอาณาจักรซอนย่า ทำให้ ‘เมริสา’ ถูกเรียกตัวมาอภิเษกสมรสกับ ‘เจ้าชายคาร์มาน’ เพื่อรักษาไว้ซึ่งความมั่นคงของอาณาจักรทะเลทราย ที่กำลังสั่นคลอนจวนเจียนจะล่มสลายเต็มที!
สำหรับเมริสาแล้ว เธอไม่เคยปรารถนาแต่งงานกับเขาแม้แต่น้อย เพราะภารกิจนี้จะทำให้ชีวิตของเธอต้องอยู่ในกรงขังของผู้ชายคนนี้ไปชั่วชีวิต! ทว่าข้อเสนอบางอย่างที่เขาหยิบยื่นมา ก็ทำให้เธอรู้สึกเบาใจ ยอมที่จะฟันฝ่าอุปสรรคร่วมไปกับเขา จนก่อเกิดเป็นความรัก ความผูกพันแบบไม่สามารถทิ้งกันและกันได้ แม้ความตายกำลังเพรียกหาชีวิตพวกเขาก็ตาม
เมื่อมารดาต้องการนำเธอไปขาย มีหรือที่ ‘ปาหนัน’ จะยอม เธอจึงหนีไปไกลถึงแดนเหนือสุดของประเทศ ที่นั่นเธอได้พบกับ ‘แอนดริว เบลลีย์แอชตัน’ มหาเศรษฐีหนุ่มจากอิตาลี ซึ่งเขาเองก็ลี้ภัยจากมาเฟียเช่นกัน ปาหนันแอบเห็นภาพวาดสาวบาริสต้าของเขาในร้านกาแฟ ความคิดแก้แค้นมารดาจึงเกิดขึ้น เธอตัดสินใจเสนอให้เขาวาดภาพกึ่งเปลือยของตัวเอง ขณะที่ชายหนุ่มไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้สักวินาที เขาตอบรับพร้อมเสนอขอ ‘จูบ’ เธอทุกครั้งหลังวาดภาพเสร็จ แต่ปาหนันหารู้ไม่ว่าเขาเจ้าเล่ห์กว่านั้น
เกิดเหตุนักร้องสาวเสียงใสนาม ‘พาชื่น’
อัพยาเกินขนาดตายสยองในสตูดิโอบันทึกเสียง
‘พาฝัน’ น้องสาวของเธอร้องขอความเป็นธรรม
เพราะรู้ว่าพี่สาวไม่เคยแตะยาเสพติด
ทั้งชีวิตอดทนทำทุกอย่างเพื่อไปให้ถึงฝั่งฝัน
คือการได้ออกงานเพลงที่ร้องเองแต่งเอง
กานต์พิชชาถูกขอร้องให้เข้ามาช่วยสืบเรื่องราวอึมครึมนี้
ทว่า ‘สารวัตรพงษ์พนัส’ นายตำรวจมาดเข้มเจ้าของคดีไม่เต็มใจ
หญิงสาวจึงต้องเข้าทาง ‘สารวัตรเดชดนัย’ พี่ชายใจดี
กานต์พิชชาจึงพบว่าผู้คนที่อยู่ล้อมรอบตัวพาชื่นต่างล้วนมีแรงจูงใจ
กำไลทองคำโบราณที่อันธิกาได้มาจากญาติคนหนึ่ง นำพาเธอข้ามเวลาไปยังดินแดนไอยคุปต์ นั่นก็เป็นสิ่งที่เหลือเชื่ออยู่แล้ว แต่เมื่อเธอฟื้นขึ้นมาในร่างของบุตรีแม่ทัพใหญ่แห่งอียิปต์ และได้พบกับเทพบุตรรูปงามที่คาดว่าจะเป็นเจ้าชาย ไม่ก็องค์ฟาโรห์ผู้เกรียงไกร ก็ยิ่งเป็นเรื่องเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่...
หญิงสาวอดหลงใหลกับความหล่อเหลาของเขาไม่ได้ เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่ดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้าแบบนี้ ทว่าความเอาแต่ใจของเขาก็ทำให้เธอปลื้มไม่ลง
“สตรีกับบุรุษมิควรถูกเนื้อต้องตัวกัน ท่านควรรักษากิริยาด้วย”
เมื่อสาวสวยแสบอย่าง 'เรเน่ พีชยา เลอฟรองด์' สร้างเรื่องให้ครอบครัวเสื่อมเสีย ผู้เป็นบิดาจึงมีคำสั่งให้สยบข่าวฉาวด้วยการแต่งงานแบบสายฟ้าแลบกับ 'แวน เอ็นโซ ลูเดนซิโอ' อาหนุ่มชาวสเปนวัยสามสิบห้าปีที่หล่อเหลากระชากใจ เธอต่อรองทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากการคลุมถุงชน แต่ดูเหมือนเขานั้นยินยอมพร้อมใจเสียเต็มประดาที่จะได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นหลานสาว ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยปฏิเสธความรักอันบริสุทธิ์ของเธออย่างไร้เยื่อใย...
“ไม่ว่ายังไงเราก็ต้องแต่งงานกัน อาจะไม่ไปบอกอะไรกับคุณพ่อให้ทั้งนั้น”
เมื่อใดต้องพราก...จากรัก
เมื่อใดต้องหัก...เสน่ห์หา
เมื่อใดต้องจาก...ดวงชีวา
เมื่อนั้น...ดวงใจข้า...คงราญรอน
ฟรานซิสราชาแห่งแวมไพร์ทั้งมวล ออกตามหาดัสเชสที่ตายจากไป
กว่าจะพบก็ต้องดั้นด้นมาถึงเมืองไทย แต่ทว่า...
ดัชเชสผู้สง่างามไหงกลายเป็นคนทรงรุ่นที่สามซะแล้ว
งานนี้...ผีไทย...หรือผีฝรั่ง คงต้องมอดไหม้กันไปข้าง
จูบแรกของรินวจีถูกปล้นจากชายแปลกหน้าในลิฟต์ เพี้ยะ! เขาได้ตบเป็นค่าตอบแทน ตายๆๆ ใครจะไปรู้ล่ะว่าหนุ่มหล่อคนที่เธอตบจะเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่บริษัทต้องการเซ็นสัญญาด้วย
เขาหล่อ เขารวย แล้วไง! ผู้ชายนิสัยไม่ดีเอาแต่ใจ เธอไม่สนหรอก แต่โชคชะตาเล่นตลก ทำให้รินวจีต้องไปอยู่ที่ประเทศนอร์ธเชสต์ และพบกับความตะลึงพรึงเพริด เมื่อลูกค้าที่เอาแต่ใจคือ เจ้าชายจัสตินองค์รัชทายาท แค่นี้ยังทำให้เธอช็อกไม่พอ อยู่ดีๆ คฑาเพชรประจำราชวงศ์ก็หายไป แล้วเธอกลายเป็นผู้ต้องสงสัย ห้ามเดินทางออกนอกประเทศ
“หนึ่งล้านคงตัดสินใจลำบาก งั้นผมให้คุณห้าล้าน สัญญาหนึ่งปี ในหน้าที่ภรรยาของผมไม่ขาดตกบกพร่อง โดยเฉพาะหน้าที่บนเตียง” เสียงเข้มกระแทกหนักๆ ในตอนท้าย ซึ่งมาพร้อมกับการสำรวจรูปร่างเพรียวบางอย่างเหยียดหยัน
“หมายความว่าฉันต้องเป็นเมียคุณจริงๆ หรือคะ” หญิงสาวถามย้ำอย่างตระหนก เธอได้ยินไม่ผิดใช่ไหม ถ้าเป็นแบบนั้นก็ต้องเสียสาวให้เขาน่ะสิ นี่เธอต้องขายตัวงั้นหรือ
“เวลาหนึ่งปีคิดว่าคุณควรจะอยู่ในฐานะอะไร และผมไม่ใช่พระเอกในละคร ถึงจะเสียเงินห้าล้าน ให้คุณมานอนเล่นเสวยสุขฟรีๆ ในบ้านของผม” ไบรอันตอบตรงๆ เขาไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษกับพวกผู้หญิงหน้าเงิน
ความรักของไรวินกับหญิงสาวที่ต่างเก็บซ่อนในหัวใจไว้นานปี เมื่อถึงเวลาที่ไม่สามารถเก็บมันไว้ จึงกลายเป็นเชื้อสวาทลุกไหม้จนกายร้อนเร่ายากจะหักห้ามใจ และทำให้ความรักของสาวสูงศักดิ์มีโอกาสเป็นได้แค่เพียงภรรยาลับๆ
“อย่าลืมว่าผมเป็นสามีของคุณ ทีกับผมไม่ยอม แล้วคุณจะยอมให้ใคร!” ไรวินตะคอกเสียงดัง พร้อมกับเข้าไปบีบหัวไหล่มนให้หันหน้ามาหา
“หยุดหยาบคายเสียที เมื่อวานคุณยังประกาศอยู่ว่าไม่ใช่สามีของฉัน” หญิงสาวไม่ให้เขาก้าวร้าวเอาแต่ใจ จึงยื่นหน้าท้าทาย เมื่อไม่ได้ทำอะไรผิด เธอก็ไม่กลัวใครทั้งนั้น
